Ölmek üzere fakat gözlerinde hâlâ ikimize yetecek kadar hayat ışığı var.Bir şeyler söylemek istiyor gibi fakat bir türlü konuşamıyor. Gözlerime bakıyor sadece. Ara sıra gözleri kayıp avuçlarımın içindeki eline bakıyor fakat ellerimi tutamıyor. Sadece bana bakıyor. Gittikçe nefes almakta zorlandığını hissediyorum. Ben ise hiçbir şey söyleyecek durumda değilim. Ama o öyle değil. Sadece gözleriyle de olsa şimdiye kadar birbirimize söyleyemediğimiz sevgimizi haykırıyor.
Dudaklarım oynadı birden. Birkaç kelime döküldü ağzımdan. Öyle durgundu ki kelimeler, adeta süzüldü dudaklarımdan. Ne yüzümde, ne de sesimde duyguların hiçbir tonu olmadan, sessizce.. Seni Seviyorum dedim.Öyle durgundu ki, sanki ölen bendim. Yine gözleriyle bana karşılık verdi.
Sonra…Sonra aniden yüzümdeki bütün kaslar gerildi. Gözlerim kısıldı. İki damla yaş yanaklarımdan süzüldü. İki kelime dışında varlığımın ifadesi olan bütün bir dil boğazımda düğümlendi ve son bir kez, kısık bir nefesle de olsa haykırdım.
“Seni Seviyorum”
Bu yazı için etiket girilmedi
12:41 pm
çok güzel bi mektup olmuş.bayıldım
2:15 pm
çok güzel bir mektup yaaa
3:00 am
[…] SENİ SEVİYORUM […]
1:14 am
çok güzel ” seni seviyorum mesajları ” bunlar. Emegine saglık ;)